Przemyślenia o agile i nie tylko
Jakiś czas temu byłem gościem na budowie pewnego biurowca. Ponieważ trwała jeszcze praca, miałem unikalną (dla mnie) okazję zobaczenia paru smaczków sposobu organizacji pracy z zupełnie innej branży niż moja. Silną inspiracją było dla mnie coś, co ująłem na tym zdjęciu
Zdjęcie przedstawia lustro wiszące przy wejściu na plac budowy, na którym ważny jest napis „To jest osoba odpowiedzialna za BHP”.
Czytaj dalej „Ty jesteś odpowiedzialny za agile w swojej firmie”
Od momentu wyjścia „na swoje” minął kwartał, postanowiłem powtórzyć wpis jak w miesiąc po wyjściu, tym razem już z trochę dłuższej perspektywy.
Z zasady podchodzę bardzo krytycznie do tego co robię. Wielokrotnie jestem ofiarą swojego własnego impostor syndrome – łatwo przychodzi mi myślenie, że wiele rzeczy które zrobiłem to tylko efekt przypadku, braku zorientowania się nad tematem mojej niekompetencji przez kogoś wokół mnie, że jest trwały kłopot z moimi kwalifikacjami.
Zapraszam na warsztat, jaki poprowadzę na społeczności zwinnej „Agile 4U” w Toruniu 25 lipca o 18:00. Chcę przetestować formułę, która od dłuższego czasu chodzi mi po głowie*, czyli warsztat oparty o case studies z prawdziwych zespołów scrumowych. Życie jest zawsze bogatsze niż teoria ze szkolenia czy książki i chcę zaprosić uczestników do poznania konkretnych wybranych przeze mnie historii. Przerobimy je razem w grupach (zazwyczaj pytaniem będzie „co zrobił(a)byś w takiej sytuacji”) i potem podzielimy się pomysłami rozwiązania. W ciemno zakładam, że oczywiście będzie mnóstwo różnych propozycji, co może być bardzo ciekawą inspiracją nawet dla kogoś, kto już ma trochę doświadczenia.
Czytaj dalej „Warsztat w Toruniu – Trudne przypadki zespołów scrumowych”
W dwóch książkach, które niedawno czytałem, wpadłem na dwa podobne do siebie, mocne pytania o prawdę. Chcę się nimi podzielić jako inspiracja – do rozważenia osobistego i wykorzystania w pracy z zespołami czy klientami.
Czytaj dalej „Dwa ważne pytania o prawdę”
Jeśli chcemy wystąpić na konferencji i nie zostaliśmy osobiście zaproszeni przez organizatora albo Radę Programową, żeby dostać się do grona prelegentów, musimy przejść z sukcesem przez proces „call for papers”. W tym wpisie chciałbym przekazać garść porad, które mogą pomóc zrobić lepsze zgłoszenie i zwiększyć szanse na bycie zatwierdzonym.
Czytaj dalej „Jak zrobić dobre zgłoszenie w procesie call for papers?”
Gdy rozmawiam z osobami szykującymi transformację zwinną albo jej jakiś kolejny etap, często natrafiam na pytanie „jak wybraliście Product Ownerów”, „jak wybraliście Scrum Masterów” i „jak podzieliliście zespoły”. Chętnie wskakuję w przytaczanie różnych przypadków z doświadczenia i często mam doszczegółowienie pytania – „ale jak dobrze to zrobiliście?”. W domyśle widzę tu pytanie (i po zgłębieniu jest to faktycznie właśnie to) o to, jak uniknąć niepowodzenia, jak się zabezpieczyć przed złymi decyzjami i mieć gwarancję dobrego wyboru czy podziału. Szokuję swoich rozmówców hasłami w styl „nie da się, nie można tego zrobić bezbłędnie”. Uważam na bazie doświadczenia, że takie rzeczy jak wybór początkujących osób na jakieś zupełnie nowe stanowisko w firmie, czy podział wszystkich zespołów według nowego schematu w dużej organizacji ma gwarancję błędów. Będą zmiany w roli PO, SMa i będą korekty sposobu podziału. Niepokojące dla mnie byłoby to, gdyby się okazało, że po kilku kwartałach pracy żadne z tych zjawisk nie nastąpiło – albo mamy do czynienia z nieprawdopodobnym fartem, albo nie następuje usprawnianie pracy na bazie cyklicznych retrospektyw i przeglądów sprintów.
Na Agile Open Space w Poznaniu (w poprzedni poniedziałek), po zakończonym wydarzeniu grupka osób została, by chwilę porozmawiać o możliwych usprawnieniach wydarzenia. Michał, jeden z uczestników, zadał uczestnikom tej rozmowy ważne pytanie „co im daje bycie ‘dawcą’ na takim wydarzeniu” (na zasadzie „rozumiem, że korzyści czerpią Ci, którzy przychodzą się czegoś dowiedzieć, brać wiedzę, ale po co przychodzi ktoś, kto już raczej nie dowie się niczego nowego?”). Taka kwestia się powtarza i tym postem, publicznie powtarzając odpowiedź na to pytanie, chcę zainspirować osoby z większym doświadczeniem do udziału w tego typu wydarzeniach społecznościowych.
We wpisie o tym co robię jako agile coach wewnątrz organizacji wspomniałem o tym, że wspieram zespoły. Teraz chciałbym jeszcze bardziej szczegółowo opisać co to dokładnie znaczy. Trzymając się nadal bardziej ogólnej perspektywy – wsparcie zespołów polega głównie na tym, żeby pomagać zespołom startującym z wykorzystaniem danej metody, którą ten zespół wykorzystuje (startowaliśmy zazwyczaj od Scruma, ale w paru zespołach stosowany był też Kanban).
Czytaj dalej „Jak agile coach wspiera zespoły zwinne?”Jest taki stary żart z czasów Polski Ludowej o gościu, który wynosił z fabryki rowerów części, żeby sobie złożyć jeden samodzielnie, ale co coś złożył, to mu wychodził czołg. Przypomniał mi się on ponownie przy okazji pracy nad transformacją zwinną (i to nie w sektorze zbrojeniowym). Jak bardzo bym się nie starał „wdrażać” Scruma w zespołach, wychodzi mi, że w efekcie pracuję nad tematami takimi jak na przykład: